مقالات — April 7, 2011 15:54 — 4 Comments

ترکیه از نگاه غرب/ ترجمه: علی قره جه لو

Print Friendly

ارول مانیسالی ـ روزنامه جمهوریت *  

-  غرب آتاتورک را محاکمه می کند …

-  جمهوری ترکیه و انقلاب هایمان محاکمه می شود …

-  استقلال مان و آزادی مان محاکمه می شود …

ارول مانیسالی

-  “لوزان” محاکمه می شود، جنگی که علیه امپریالیست ها پیروز شدیم محاکمه می شود … (1)

-  خلق مان، ملت مان از طرف استعمارگران محاکمه می شود …

-  هویت مان، ارزش هایمان و موجودیت مان محاکمه می شود …

-  جنگ رهائی بخش مان و رهبر آن جنگ، مصطفی کمال از طرف استعمارگران و دست نشاندگان داخلی آنان محاکمه می شود … (2)

بزرگترین مجرم آتاتورک است:  زیرا او، از حیاط خلوت و بازیچه ی دست امپریالیسم، عثمانی پوسیده و تحت اشغال، در مبارزه علیه متولیان اروپائی، ملتی مستقل و جمهوریت را به وجود آورد.

ترکیه ای که در دنیای تحت ستم و استعمار، مظهر استقلال شد، آنهم در بحرانی ترین نقطه ی جهان. در عصیان هندوستان علیه انگلستان، در جنگ کشورهای آفریقائی علیه اروپا، در موضع کاستروی دیروز و چاوز امروز، مصطفی کمال الگو شده است.

استعمارگران هیچوقت او را دوست نداشته و ندارند، بنابراین او را محاکمه می کنند، می خواهند باز به آن دوران کابوس عثمانی که توانستند “سور” را به او تحمیل کنند بازگردند. (3)

- به جای ارزش های معاصر، حقوق اجتماعی و نظم حقوقی معاصر،  خواهان حاکمیت اسلام سیاسی مشتی جماعت بی نظم و نظام در این جغرافیا هستند.

-  می خواهند بر سر این جماعت دست نشانده ای نشانده و او را هدایت کنند…

 

حافظه ی اوباما …

 اوباما پدران آفریقائی خود را به خاطر می آورد؟

آفریقائی هائی که نتوانستند به مزارع پنبه آمریکا منتقل شوند، امروز به وسیله ی استعمارگران به چه روزی افتاده اند، آیا وقتی عملیات نظامی جدیدی علیه سودان طرح ریزی می کند پدران خود را هیچ به خاطر نمی آورد؟

-  آیا نمی بیند که چگونه آمریکا، عراق، لبنان و افغانستان را به دریای خون تبدیل کرده است؟

-  مسلماً ندیده است، زیرا وقتی به ترکیه و عراق می آید “تداوم سیاست های قبلی” را می خواهد.

سرباز ترک را می خواهد تا در افغانستان برایش بجنگد.  آمریکای شکست خورده، می گوید بیا و به جای من بجنگ، ما را آلت دست اعمال امپریالیستی خود می کند …

- به خاطر آمریکا، به کره، سومالی، یوگسلاوی، افغانستان و لبنان سرباز فرستادیم. آنچه غرب دیروز علیه جنگ رهائی بخش ما کرد، امروز علیه مستعمرات می کند، چرا به آنها کمک می کنیم، چرا شاخه ای را که رویش نشسته ایم قطع می کنیم؟

-  آیا ما به وضعیت آفریقائی ها و آسیائی هائی که در جنگ “چاناق قالا” توسط انگلیس علیه ما آورده بودند نیافتاده ایم؟ خلق ترک نمی خواهد که ما “گورخا”ی آمریکائی ها باشیم. در سال 1915 در چاناق قالا، گورخا هائی که انگلیسی ها آورده بود دیدیم، در سال 1974 در قبرس دیدیم، حال می خواهند ما را تبدیل به گورخای خود کنند. (4)

زیارت کردن قبر آتاتورک و نوشتن چند جمله در دفتر یادبود، چیزی جز پنهان کردن محاکمه آتاتورک و جمهوری مان توسط غرب معنائی ندارد.  امروز در پشت حوادث غیرباوری که اتفاق می افتد چه کسانی قرار دارند برهمه روشن است، کافی است که روزنامه ها و تلویزیون ها را نگاه کنید …

-  در افغانستان، لبنان و گرجستان به گورخا های جدید احتیاج دارند.  مگر “سوروس” (جورج سورس) نگفت: “به نظر امپریالیست ها”:  بهترین محصول صادراتی ترکیه انسان ما و سرباز ماست”! …

-  سوروس یک نماد ترکیه از منظر غرب است:  ترکیه به خاطر سرپا ایستادن و سرنگون نشدن از طرف آنها، انسان خود، سرباز خود را باید در راه منافع آنها فدا کند.  بهترین مدیر ترکیه از طرف آنها به ریاست شرکت کوکاکولا منصوب خواهد شد. بهترین پزشکان ما در موسسات درمانی آنها خدمت خواهند کرد. بهترین سربازان مان از منافع آنها در آسیا، آفریقا و خاورمیانه حفاظت خواهند کرد.

-  غرب فقط به این شرط است که ترکیه را قبول می کند و از او حمایت می کند.

اوباما آمد و بوسه ای نثارمان کرد، مانند بوش به پشت مان نزد.

گفت در ارمنستان، در کردستان، در افغانستان منتظر خدمات شما هستیم. مصطفی کمال از آنجائی که به تمامی این مطالبات نه گفت، از او خوش شان نمی آید،  او را دوست ندارند.

امپریالیسم، مصطفی کمال را، جمهوریت را، استقلال مان را و رهائی مان را محاکمه می کند. آنها خواهان تعمیم حقوق اجتماعی و دموکراسی واقعی و مردمی نیستند. آنها می خواهند دوباره، عثمانی را همراه دست نشاندگان شان برسر کار بیاورند.

ریگان، بوش پدر، کلینتون، بوش پسر و اوباما با این دید ترکیه را نگاه می کنند.

مشاوران آنها در آمریکا و ترکیه مشاوره حزبی به آنها داده اند.

ولی آفتاب را با گِل که نمی شود پوشاند، واقعیات شفافی را که در میان است، حتی اوباما هم نمی تواند بپوشاند.

 

توضیحات:

* پروفسور ارول مانیسالی  Erol Manisali (روزنامه جمهوریت 13 آوریل 2009) استاد بازنشسته ی دانشکده اقتصاد دانشگاه استامبول، یکی از برجسته ترین و سرشناس ترین اقتصاد دانان ترکیه و ستون نویس “روزنامه جمهوریت” است. پروفسور مانیسالی در چارچوب توطئه “ارگنه کن” که توسط حکومت ترکیه علیه نیروهای ملی و مستقل پیش برده می شود مدتی بازداشت و زندانی شد.

 

1-   قرارداد “لوزان” Lausanne (24 ژوئیه 1923) بعد از بیرون راندن نیروهای متفقین از ترکیه توسط نیروهای تحت رهبری مصطفی کمال و رد قرارداد سور که به سلطان عثمانی تحمیل شده بود. این قرارداد منافع ملی ترکیه را تامین و استقلال ترکیه را تضمین کرد و الهام بخش بسیاری از جنگ های رهائی بخش ملی در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین علیه امپریالیسم بود.

2ـ اشاره نویسنده به محاکمه متهمان به عضویت در سازمان خیالی ارگنه کن است. ارگنه کن Ergenekon  اسم رمز سرکوب نیروهای ملی- مستقل ترکیه توسط حکومت “اسلام – میانه رو” با حمایت اروپا و آمریکاست. هدف تبدیل ترکیه به گلستانی بی خار برای حامیان و متولیان غربی حکومت ترکیه است. تاکنون صدها تن از روشنفکران، روزنامه نگاران، وکلاء، استادان و روسای دانشگاه ها، افسران میهن پرست ارتش، رهبران احزاب و سازمان های سیاسی مخالف…. با اتهاماتی بی پایه دستگیر و سالهاست بدون اثبات جرم و بلاتکلیف در زندان ها بسر می برند. هر صدای مخالفی با اتهام عضویت در سازمان ارگنه کن خفه می شود، تا جائی که رهبر حزب مخالف اصلی، “حزب جمهوری خواه خلق” CHP “کمال قلیچ داراوغلو” با استهزاء از حکومت خواسته است که:  “لطفا سازمان ارگنه کن را نشان دهید تا ما هم عضو اش بشویم”! 

3ـ قرارداد “سور” Sevr  (10 اوت 1920) به دنبال شکست عثمانی در جنگ جهانی اول و سپس اشغال استامبول پایتخت عثمانی توسط متفقین به سلطان عثمانی تحمیل شد. “سور” قرارداد تجزیه و مستعمره کردن عثمانی به وسیله کشورهای فاتح جنگ جهانی اول بود.

 

4ـ “گورخا” Gurkha   سرباز نپالی در ارتش مستعمراتی هند.  هنگ گورخا متشکل از سربازان نپالی در ارتش بریتانیا که به دیسیپلین و اطاعت مشهورند.

“چاناق قالا” (“گالی پلی” – محلی واقع در تنگه داردانل) یکی از خونین ترین جبهه های جنگ جهانی اول بود. انگلستان از تمامی مستعمرات خود از قاره هند تا آفریقا و استرالیا و نیوزیلند لشگرهائی برای جنگ علیه عثمانی به این جبهه گسیل کرده بود. هدف عبور از تنگه و اشغال استامبول پایتخت عثمانی بود. جنگ چاناق قالا  (1915) در آن مقطع با شکست نیروهای مشترک دریائی و زمینی انگلیس ـ فرانسه و عقب نشینی آنها پایان یافت.  مصطفی کمال در این جنگ فرماندهی بخشی از نیروهای ارتش عثمانی را به عهده داشت در این جنگ زخمی شد، ولی سپس به عنوان یک قهرمان ملی در صحنه تاریخ معاصر ترکیه ظهور کرد. 

12 مارس 2011

 

 

* علی قره جه لو، نویسنده و مترجم مستقل ساکن تورنتو، دارای دکترای علوم سیاسی، در حوزه ی مسائل سیاسی ملیت های ایران بویژه ترک ها و مسائل سیاسی ترکیه و آذربایجان و ارمنستان می نویسد.

Share/Bookmark

4 Comments

  1. tb says:

    زنده باد یونان و ارمنستان و ایران و کردستان و تالشستان و لزگینستان.

  2. Haizem says:

    marg bar Pan-torkha ye tajziye talab e khaen

  3. tb says:

    مرگ بر ترکیه – قاتل ارمنیان و آسوریان و یونانیان و کردها و زازاها و مرگ بر مروجان پانترکیسم چه در داخل شهروند و چه دوستارانش:
    http://www.xaen.blogfa.com/

Leave a Reply